Feeds:
Wpisy
Komentarze

Archive for Wrzesień 2013

Bohaterem 123. Zeszytów Literackich (już w czytelni) jest „ostatni z wielkich pisarzy podróżników”, Patrick Leigh Fermor (1915-2011). Swoją pieszą wędrówkę przez Europę lat 30. opisał w 3 książkach. Jego wojenne losy – działalność w ruchu oporu na Krecie – stały się tematem filmu „Ill Met by Moonlight” (1957). Dziennikarz BBC określił go jako „skrzyżowanie Indiany Jonesa, Jamesa Bonda i Grahama Greene’a.” W ZL m. in. fragment książki „A Time of Gifts” i szkic Fermora o Konstandinosie Kawafisie.

Zeszyty Literackie 123

Ponadto w numerze: Anna Arno, Michael Maar, W. G. Sebald, Michał Szymański o Vladmirze Nabokovie; Julia Hartwig o Sławomirze Mrożku; Krzysztof Pomian i Henryk Samosnowicz o Jerzy Jedlickim; Timothy Snyder, Literatura i polityka; Tomas Venclova, Spotkania z Jurijem Łotmanem; Adam Zagajewski o Bernhardzie Hartmannie; Roberto Salvadori, Lucien Carr i rok 1944; Ewa Bieńkowska o Łukaszu Korolkiewiczu; Mariusz Wilk o Witoldzie Gombrowiczu; Maria Iwaszkiewicz o Julianie Stryjkowskim; Marta Wyka o Albercie Camus; Michał Szymański, Powrót z Albanii; Claudio Magris, Lekki ton Herzla, proroka.

Wiersze: Natalia de Barbaro, Edward Hirsch, Konstandinos Kawafis, Jorgos Seferis, Tomas Venclova, Adam Zagajewski.


www.bibliosfera.olesno.pl

Read Full Post »

Dzisiaj przypada 101. rocznica urodzin Ireny Kwiatkowskiej. Włączmy więc Ptasie radio …


www.bibliosfera.olesno.pl

Read Full Post »

Odra nr 9/2013W czytelni wrześniowa „Odra” (9), a w niej m.in.  wywiad z Jurijem Andruchowyczem*:

Czy jest książka, polski autor, który wywołał twoją fascynację?

– Żałuję bardzo, że nigdy nie spotkałem Stanisława Lema. Okazało się, że człowiek z literackiego Olimpu czytał  i był zachwycony moją Moskowiadą. […]

A z generacji wiekowo bliższej?

– Oczywiście Andrzej Stasiuk, który na początku lat dziewięćdziesiątych symbolizował dla mnie młodą literaturę polską. Jacek Podsiadło, którego wiersze chętnie tłumaczę ze swoistym poczuciem beznadziejności, ale uporem i radością, kiedy chociaż w jakimś stopniu się  to udaje. Także Tomek Różycki […]. Ale wciąż, od dawien dawna, jedną z ważniejszych dla mnie postaci jest Bohdan Zadura […].

Nie wspomniałeś o Czesławie Miłoszu, przecież go poznałeś.

– Ach tak, zabawna sytuacja, choć nie tyle poznałem, a spotkałem Miłosza. Byłem gościem Światowego Kongresu Pen Clubu w 1999 roku w Warszawie. […] Jechaliśmy z góry na dół hotelową windą.**

* Ukraiński powieściopisarz, poeta i tłumacz.
**Jurij Andruchowycz: Pomarańczowa rewolucja czyli Performance na większą skalę i odrobinę ironii. Rozm. Wojciech Pestka.


www.bibliosfera.olesno.pl

Read Full Post »

Nie śmiem twierdzić, że brak słownika pijackiego był tzw. „dotkliwą luką” w polskiej bibliografii słownikarskiej, sądzę jednak, że wolny trzydziestomilionowy naród […] powinienem mieć jakiś leksykon, jakąś encyklopedię, w której zabłysłyby świetności mowy ojczystej, w kieliszku odbite.*

Świadectwo rozmaitych zainteresowań Juliana Tuwima – Polski słownik pijacki i Antologia bachiczna.  Wydanie z 1959 r. z doskonałymi ilustracjami Feliksa Topolskiego, poniżej reprodukujemy okładkę.

Polski słownik pijacki

*Julian Tuwim: Polski słownik pijacki i Antologia bachiczna. – Warszawa : Czytelnik, 1959. – S. 8.


www.bibliosfera.olesno.pl

Read Full Post »

DKK 17 IX 2013

Zośka Papużanka z niezwykłą lekkością żongluje słowami, by w sposób anegdotyczny i satyryczny opisać małostkowość i teatralność życia pewnej rodziny.

(Urszula Pawlicka – Dwutygodnik)

W „Szopce” sporo jest brawurowych fragmentów, jak chociażby opis cotygodniowego obiadku „u mamusi”, ukazywanego jako celebracja „święta sznycla”. Powieść urzeka stylem, wyrafinowanym, pełnym gier językowych, ale przy tym lekkim, pozbawionym zbędnego pisarskiego kuglarstwa.
(Robert Ostaszewski – Polityka)

Zośka Papużanka - Szopka

Książka w naszym katalogu >>>>


www.bibliosfera.olesno.pl
www.bibliosfera.olesno.pl/dkk

Read Full Post »

  Są zabawne, mają interesującą fabułę, niosą wiedzę o człowieku, uczą historii, a przede wszystkim przekazują wartości, które powinny być żywe w każdej epoce. Przeczytałam kilka książek pani Gutowskiej-Adamczyk i uważam, że warto je poznać.

            Mariola, moje krople...Mariola, moje krople – książka, którą się czyta! Już dawno nie miałam w ręku utworu tak zabawnego i tak prawdziwego jednocześnie. Rozprawianie o czasie przed wprowadzeniem stanu wojennego w kraju nie należy być może do tematów szczególnie odkrywczych czy nowatorskich, ale już forma, w jakiej ten temat został przedstawiony, jest specyficzna. Mnóstwo humoru, zarówno sytuacyjnego, jak i słownego, wiele swoistego rodzaju gagów, jak w filmach kina niemego. Nagromadzenie w jednym miejscu różnorodnych przejawów życia charakterystycznych dla tamtych czasów! Myślę, że nieprzypadkowo tym miejscem jest właśnie teatr. Teatr, czyli dzianie się, stawanie, kreowanie, tworzenie; teatr, czyli scena i widownia, aktorzy i widzowie, my i oni, często wymieniający się rolami. A taki to był właśnie czas. Czas stawania się, tworzenia nowej rzeczywistości, w której „my i oni” był jasno określony dla każdego Polaka. W 1981 roku byłam studentką, mój sposób przeżywania tamtego czasu jest więc bardzo osobisty i sugestywny. Pamiętam doskonale i kolejki w sklepach, i działalność solidarnościową z powielaniem ulotek i literaturą drugiego obiegu, i czołgi, które pojawiły się na ulicach miasta w niedzielę, w pierwszy dzień stanu wojennego. Pamiętam również atmosferę tego czasu sprzed 13 grudnia! Atmosferę tę udało się autorce bardzo udatnie przedstawić… I choć obraz tamtych chwil w książce przyjmuje formę niemalże groteskową, jest doskonałym dokumentem historycznego już dzisiaj czasu.

            Serenada, czyli moje życie niecodzienne – to opowieść o młodej Serenada czyli moje życie-niecodzienneniespełnionej aktorce teatru lalkowego z Białegostoku, której podobieństwo do znanej aktorki popularnego serialu telewizyjnego zapewniło szansę zastąpienia tejże w filmie i… życiu. Kaśka miała po prostu zagrać idolkę  współczesnego kina serialowego. Doprowadziło to do wielu zabawnych i mniej śmiesznych sytuacji. Ostatecznie bohaterka znajduje miłość swego życia… Jak się dowiedziałam na spotkaniu z autorką, książka była pisana dla pisma kobiecego Naj w odcinkach. Stąd być może rozdziały są  spójną całością, co absolutnie nie przeszkadza w lekturze. Czyta się dobrze, łatwo i przyjemnie! Bohaterka jest kobietą o zdecydowanym charakterze, samodzielną w myśleniu i działaniu, impulsywną, ale zdeterminowaną i zaradną, gotową na ponoszenie konsekwencji swych poczynań. Świat filmu jest odbrązowiony, ukazany realistycznie jako świat pieniądza i interesów, pozbawiony magii. Z równym realizmem ukazany jest aktor, który musi nim być przez dwadzieścia cztery godziny wobec realiów współczesnego świata mediów.

            Cukiernia Pod AmoremCukiernia Pod Amorem – przenosi nas z kolei w świat dworków i tradycyjnych wartości, dziś już po trosze przebrzmiałych i trącących myszką. Świat się zmienia, lecz poszanowanie rodziny, szacunek dla pracy, przywiązanie do ziemi ojczystej są nieprzemijalne i ukazane w powieści jako nadrzędne wytyczne szczęśliwego losu człowieczego. Część pierwsza to obraz, trochę sielski, do którego czasami się tęskni, szlacheckiego gniazda z II połowy XIX wieku, gdzie Bóg, Honor i Ojczyzna były dominującymi wartościami. Część druga to pokaz barwnych lat dwudziestolecia międzywojennego, z jego radosną zachłannością na życie, a część trzecia to ponury epizod drugiej wojny światowej. Wszystkie części spojone są wydarzeniami roku 1995 toczącymi się w rodzinie Celiny Hryć, właścicielki znanej i uznanej w Gutowie cukierni z tradycjami „Pod Amorem”. Ta swoista saga rodzinna pociąga interesującą fabułą, ciekawie nakreślonymi typami bohaterów, barwnością przedstawianego świata, wspaniale odmalowuje miniony czas historyczny. A człowiek jest bardzo prawdziwy! W każdym miejscu i czasie walczący o realizację własnych celów, popełniający życiowe błędy, tęskniący za uczuciem i szczęśliwą rodziną… Dobry i zły jednocześnie. Jak to człowiek.

            Podróż do miasta świateł. Część I – Róża z Wolskich to z kolei ciekawa powieść, z bohaterką której wędrujemy do Paryża drugiej połowy XIX wieku, do czasów belle epoque. Bardzo interesująco została skonstruowana postać Podróż do miasta światełtytułowej bohaterki, kobiety emancypantki,  kobiety wyzwolonej, która pragnie decydować o sobie sama. Świat Paryża tamtych czasów również ukazany jest przekonująco i prawdziwie. Przerażający jest opis losów miasta i ludzi w nim mieszkających za czasów Komuny Paryskiej, pociąga świat cyganerii artystycznej, odstręcza obraz salonów artystycznych pełen obłudy i egoizmu. Równie interesująca jest druga bohaterka tej powieści, Nina. Poznajemy ją jako wyzwoloną kobietę końca XX wieku, wykształconą, samodzielną singielkę, próbującą uporządkować swoje życie i ułożyć swe stosunki z matką, kobietą zaborczą i apodyktyczną. Myślę, że Podróż… jest chyba najlepszą powieścią autorki, a w każdym razie moim zdaniem najbardziej dojrzałą. Jak wszystkie także i tę czyta się jednym tchem. Możemy oderwać się od codzienności, a przy okazji wiele nauczyć.

Książki Gutowskiej-Adamczyk pozwalają także na chwile zadumy oraz zmuszają do zajęcia stanowiska wobec wielu spraw życiowych. Czegóż więcej oczekiwać od lektury?

dkklogo2Gabriela Kansik
Dyskusyjny Klub Książki
Oleska Biblioteka Publiczna


www.bibliosfera.olesno.pl
www.bibliosfera.olesno.pl/dkk

Read Full Post »

Nieco zmienił się wygląd naszego katalogu on-line – bezpośrednio pod opisem katalogowym znalazły się trzy nowe ikonki.

ikonka schowka– klikając w tę ikonkę,
dodajemy opis do schowka

url-link– klikając w tę ikonkę,
można otworzyć opis katalogowy w osobnym oknie

email-link-… lub wysłać e-mailem link do tego opisu.

Przy pomocy schowka można tworzyć dowolne spisy książek. Po pierwszym kliknięciu w prawym górnym rogu pojawia się link do schowka.

Pokaz slajdów wymaga JavaScript.

Utworzoną listę książkę można zapisać w pliku tekstowym, korzystając z funkcji ‘pobierz zestawienie’.

pobierz


www.bibliosfera.olesno.pl

www.bibliosfera.olesno.pl/katalogi

Read Full Post »

Older Posts »