Feeds:
Wpisy
Komentarze

Archive for Luty 2014

Korzystając z katalogu internetowego, można zamawiać i rezerwować tytuły z katalogu Wypożyczalni Głównej i Filii dla Dzieci, przeglądać (bez możliwości zamówienia i zarezerwowania) tytuły dostępne w filiach wiejskich.

zamawiam

Zamawianie dotyczy książek, które są wypożyczone. W momencie, gdy książka wraca do biblioteki, automatycznie zmienia status na koncie czytelnika, który ją zamawiał, i staje się tytułem zarezerwowanym.

zarezerwuj

Rezerwowanie dotyczy egzemplarzy, które są na półkach. Rezerwacja zostaje zapisana na koncie czytelnika w zakładce ‚Rezerwacje’. Po odbiór książki można się zgłosić, gdy obok opisu pojawi się adnotacja ‚Do odbioru’ (lub na podany adres e-mailowy nadejdzie powiadomienie). Zazwyczaj książki są przygotowane następnego dnia po dokonaniu rezerwacji, a należy je odebrać w ciągu 7 dni. Więcej o kontach użytkowników >>>>

Rezerwacja

Konto czytelnika – widok zakładki rezerwacji

*Tytuły zarezerwowane w soboty można odbierać w niedziele od godziny dziesiątej w Wypożyczalni Głównej.

Zaktualiz. 01.2016


www.bibliosfera.olesno.pl
www.bibliosfera.olesno.pl/katalogi

w.bibliotece.pl/community/libraries/oleskabp

Read Full Post »

Joanna Bator: Ciemno, prawie noc

Wydanie 1. – okładka udana….

Ciemno wszędzie, głucho wszędzie, co to będzie, co to będzie…”. Ta Mickiewiczowska fraza jak najbardziej przystaje do klimatu powieści zatytułowanej „Ciemno, prawie noc” współczesnej pisarki polskiej Joanny Bator.

Główna bohaterka utworu, Alicja Tabor jedzie do rodzinnego Wałbrzycha, by zebrać materiał do reportażu prasowego o zaginionych dzieciach, i przychodzą do niej… duchy. Ojca, matki, siostry… Nie dosłownie – co prawda – jednak bliscy reporterki ożywają. Dom rodzinny i miasto dzieciństwa niewidziane od piętnastu lat sprzyjają przywoływaniu przeszłości. Pamięć ożywia dawno wyparte obrazy, które trzeba „oswoić”, zrozumieć, zaakceptować. Trudna, choć nieuświadamiana przez dziecko, sytuacja rodzinna głównej bohaterki to jeden z wątków powieści. Traumatyczne przeżycia dotyczące choroby psychicznej matki, postawy ojca uciekającego od życia w poszukiwanie skarbu księżnej Daisy, wreszcie samobójczej śmierci siostry wywierają niezatarte piętno na stosunku Alicji do otaczającego świata i jej w nim miejsca. W tym znaczeniu powieść Bator to powieść rozrachunkowa z przeszłością. A ta, odkrywana fragmentarycznie, niesie element oczekiwania i niespodzianki, jej drastyczne szczegóły wywołują nastrój grozy. Jak w dramacie Mickiewicza.

Odkrywanie zagadek przeszłości własnej rodziny występuje w książce obok innego wątku – reporterskiego śledztwa Alicji związanego z wyjaśnieniem sprawy zaginionej trójki dzieci, dwóch dziewczynek i chłopca. Ten element rzeczywistości powieściowej, skądinąd bardzo ciekawy i trzymający w napięciu, najlepiej chyba ilustruje dychotomię tkwiącą w człowieku. Obok dobra występuje w nim zło, obok szlachetnych porywów zdolny jest do największego bestialstwa, obok słabości charakteru tkwi w nim także moc i niezmierna siła. Człowiek zdolny jest do wykorzystywania najmłodszych, najsłabszych dla własnych egoistycznych celów, przyjemności, perwersji, pieniędzy itd., ale także zdolny jest do popełnienia przestępstwa, by tym najmłodszym, najsłabszym zapewnić dobrą przyszłość. Człowiek zdolny jest do porzucenia własnego dziecka, ale potrafi także, zapominając o własnych traumatycznych przeżyciach, spełnić największe marzenie cudzego dziecka. Człowiek umie kochać własne dziecko miłością ślepą, zaborczą, a jednocześnie skazać na cierpienie dziecko cudze. Człowiek podporządkowuje się silniejszej osobowości, ale jednak mimo swej słabości przeciwstawia się autorytetowi, by pomóc słabszej istocie. Bohaterowie powieści reprezentują tę dwudzielność postaw w sposób przekonujący. Są prawdziwi. Przemawiają. Można ich lubić lub nienawidzić, ale trzeba pogodzić się z ich istnieniem jako reprezentantami typów ludzkich żyjących obok nas.

Dychotomia to chyba wręcz zasada kompozycyjna świata utworu. Świat, w którym żyjemy, jest przecięty na pół, istnieje w nim podział na dwie części, wzajemnie się wykluczające i uzupełniające do całości. Autorka wykorzystała tę prawdę, budując fabułę powieści. Kociary występują obok kotojadów, jak dobro obok zła. Wojna ma wymiar dwojaki; obok bestialstwa Niemców (rozstrzelanie grupy Żydów) ukazane jest nieludzkie postępowanie Rosjan (zgwałcenie dziecka). Dwaj przyrodni bracia, Albert i Adalbert, różnią się od siebie jak dzień od nocy i prezentują dwojaką kontrastującą względem siebie postawę życiową – altruizm obok egocentryzmu. Nawet postaci dwóch wizjonerów ukazanych w powieści przedstawione są odmiennie; Jan Kołek to natchniony mistyk, szczerze wierzący w głoszone wizje, natomiast Jerzy Łabędź to sprytny wyzyskiwacz żerujący na ludzkiej naiwności i głupocie. Kontrast pozwala na dopełnianie całości. A przy tym silnie uzasadnia przedstawianą prawdę. Dualizm bez kontrastu wzbogaca opisywaną całość, uwiarygodnia ją. To wielki atut książki.

Joanna Bator: Ciemno, prawie noc

… i wydanie 2., okładka nieudana.

Nieprzypadkowo powieść nosi tytuł „Ciemno, prawie noc”. Abstrahując od fabuły (raczej przerażającej), wydźwięk utworu jest… czarny. Świat powieści definiują najlepiej określenia: bieda – wszechobecna, uwłaczająca, otępiająca, pozbawiająca uczuć i godności; beznadzieja; brak perspektyw; miałkość i nijakość marzeń; egoizm i cwaniactwo; gonienie za skandalem; wszechobecna stagnacja; religijność na pokaz; zakłamanie, brak tolerancji i miłosierdzia, głupota i tępota umysłowa. Z podobnym ukazaniem rzeczywistości spotkałam się już w innych utworach polskich autorów, m.in. w „Taksimie” Andrzeja Stasiuka czy w „Hermańcach” Barbary Kosmowskiej. Konwencja tych powieści oczywiście jest inna niż książki Bator, ale beznadzieja, brak perspektyw, gorączkowe szukanie wyjścia z matni życia, zapętlenie w biedzie i marazmie życiowym, niemoc i bezsilność człowieka w nich przedstawione są identyczne jak w „Ciemno, prawie noc”.

Ten „czarny” wydźwięk powieści uwiarygodnia język, jakim posługują się bohaterowie. Jest on przerażająco wulgarny, cechuje go ograniczone słownictwo, błędy różnego typu, a odzwierciedla on brak wykształcenia i kultury posługujących się nim ludzi. Po raz pierwszy spotkałam się z przytoczeniem „rozmowy” internetowej na kartach powieści; uważam, że jest to genialny zabieg wskazujący na doskonałe wyczucie współczesności przez autorkę („Bluzg”, tytuł rozdziałów poświęconych tym tekstom, jest według mnie swoistym językowo-tematycznym majstersztykiem).

„Ciemno, prawie noc” Joanny Bator to jednym słowem ciekawa powieść, łącząca wątki kryminalne, psychologiczne, społeczno-socjologiczne, historyczne, erotyczne i pewnie jeszcze inne; jest to powieść-baśń, powieść-horror, powieść gotycka, bo różnie ją krytycy określają, próbując umiejscowić w literackim świecie. Dla mnie jest to po prostu książka o życiu i współczesności, książka, którą bardzo dobrze się czyta, która zmusza do różnych reakcji uczuciowych – przy niej się śmiejemy, przy niej płaczemy, złościmy się, jesteśmy przerażeni. Zachęcam do lektury. Warto.

dkklogo2Gabriela Kansik
Dyskusyjny Klub Książki
Oleska Biblioteka Publiczna

.

Polecamy tę książkę!

Polecamy tę książkę!


www.bibliosfera.olesno.pl
w.bibliotece.pl/community/libraries/oleskabp
www.bibliosfera.olesno.pl/dkk

Read Full Post »

W bibliotece śniegu nie ma nigdy, jesteśmy więc (jak co roku) przygotowani na bezśnieżne ferie – Filia dla Dzieci zaprasza:

 dla Dzieci - ferie 2014Filia dla Dzieci - ferie 2014


www.bibliosfera.olesno.pl
w.bibliotece.pl/community/libraries/oleskabp

Read Full Post »

W najnowszym numerze „Odry”:

2 Tomasz Kozłowski: BIEGUNKA INFODIOTÓW
7 Klaus Bachmann: EUROPEJSKIE ZŁUDZENIA KONTRA UKRAIŃSKIE REALIA
13 ZABUŻKOWE ZDANIE Z Oksaną Zabużko rozmawia Łukasz Saturczak
17 Michał Książek: WIERSZE
19 Julian Bartosz: LUNATYCY NAD KRATEREM DYSZĄCEGO WULKANU
23 Stanisław Strasburger: KOLONIALIZM W NASZYCH GŁOWACH
28 Krzysztof Ruchniewicz: PAMIĘĆ HISTORYCZNA NIEMIECKIEJ KOALICJI
31 KTO MA WŁADZĘ, TEN MA PRACĘ Z Bogusławem Fiedorem rozmawia Stanisław Lejda
39 Łukasz Hardt: ŚWIAT ISTNIEJE NIEZALEŻNIE OD EKONOMISTÓW
41 Jacek Aleksander Prokopski „TOBIE – SIEBIE”
52 Karol Toeplitz: DIAPSALMATA
55 Pietro Citati: PORTRET JANA POTOCKIEGO
59 Hatif Janabi: REZULTATY ŻYCIA
61 Marek K.E. Baczewski: WIERSZE
64 POZA ZŁOTĄ KLATKĄ Z Philippe’em Claudelem rozmawia Piotr Czerkawski
68 Philippe Claudel: ZAPACHY
70 Mario Benedetti: WIERSZE
72 Wojciech Owczarski: IRONICZNE SNY OLGI TOKARCZUK
Jednym z najbardziej uporczywych tematów w twórczości Olgi Tokarczuk jest wyobrażenie, które chciałoby się nazwać mitem sensu i porządku. Mitem, gdyż towarzyszy mu nieodłącznie przekonanie o nieistnieniu jakiegokolwiek porządku. Przekonanie to wyrażane jest bądź bezpośrednio przez bohaterów, bądź przez narratorkę, bądź też przez mglisty i manifestujący się kapryśnie głos odautorski, który wszelako czasami ucieleśnia się, by zabrzmieć jasno i dobitnie, jak w autokomentarzu do debiutanckiej Podróży ludzi księgi: Ta książka pisana [była] z naiwną wiarą dwudziestokilkuletniego dziecka, że cokolwiek przydarza się ludziom, ma swój sens. Ku mojemu zdziwieniu powstała jednak gorzka, może nawet okrutna historia złudzeń i wszelkiego niespełnienia
77 Terry Southern, Mason Hoffenberg: CANDY
83 MIŁOŚCI ZBIGNIEWA PALUSZAKA
89 PISZĄC OCALAM MOJĄ POLSKĄ TOŻSAMOŚĆ Z Aleksandrą Ziółkowską-Boehm rozmawia Milena J. Kalczyńska
|93 Adrian Gleń: NAD LEKTURĄ OBOWIĄZKOWĄ
96 Jacek Sieradzki: DYREKTOR POD ŚCIANĄ
98 Monika Pasiecznik: GOTTESDÄMMERUNG 2013
100 Marcin Adamczak: WINO PODWÓJNIE ROZLANE
102 GŁOŚNIEJ OD BOMB Z Kimem Mordauntem rozmawia Kuba Armata
106 Hubert Klimko-Dobrzaniecki: TAK, CZYLI NIE?
107 Jacek Gutorow: MONATEN (32)
109 Mariusz Urbanek: RETUSZ DOMINIKAŃSKI
111 Mirosław Ratajczak: IDZIEMY PRZEZ LAS
113 Urszula Kozioł: Z POCZEKALNI
NAD KSIĄŻKAMI
115 Paulina Małochleb: KRONIKA ZDYCHANIA?
116 Cezary Rosiński: RZECZYWISTOŚĆ: SPRAWDZAM
118 Piotr Michałowski: POLIFONIA PROTESTU
120 Wojciech Koryciński: MISTERIUM SMAKÓW
121 Mirosław Ratajczak: OCALIĆ KATASTROFĘ
123 Karol Alichnowicz: DORKA OD BADURÓW
129 W OFICYNIE
130 POCZTÓWKI LITERACKIE KAROLA MALISZEWSKIEGO
131 SYGNAŁY: LONDYŃSKA OJCZYZNA LITERATURY, BOSKA KOMEDIA, Z DREZNA, POCZTÓWKA z ESK

Odra nr 2/2014

Odra nr 2/2014 – w czytelni


www.bibliosfera.olesno.pl
w.bibliotece.pl/community/libraries/oleskabp

Read Full Post »

DKK, luty 2014

Oleska Biblioteka Publiczna
zaprasza na spotkanie
Dyskusyjnego Klubu Książki
Joanna Bator
„Ciemno, prawie noc”
11 lutego (wtorek)
godzina 17.30
(wypożyczalnia, I piętro)


www.bibliosfera.olesno.pl
w.bibliotece.pl/community/libraries/oleskabp
www.bibliosfera.olesno.pl/dkk

Read Full Post »