Feeds:
Wpisy
Komentarze

Posts Tagged ‘Bach for My Baby’

Bogactwo metaforyki obok języka „odpoetycznionego”. Wyrazistość obrazów, dosadność wypowiedzi, mnóstwo pytań (większość retorycznych), a także niedomówienia i wieloznaczność – to poezja Bargielskiej*.

Tematyka utworów tomu „Bach for my baby” skupia się wokół kobiety i jej stosunku do otaczającego świata zewnętrznego i wewnętrznego. W wierszach mowa jest o relacjach damsko-męskich, poszukiwaniach wartości egzystencjalnych, rozważaniach filozoficznoBach for my baby-etycznych. Wydaje się, że wierszy o wymowie pesymistycznej jest więcej niż tych optymistycznych. Chociaż… Autorka porusza tematy egzystencjalne, nic więc dziwnego, że stwierdza, iż życie jest trudne („Zrozumienie metafory”), niesie z sobą zmiany, ale trzeba się zastanowić nad sensem tych zmian („Nowe buty”), że człowiek jest zjednoczony z naturą, a rozdzielony z nią – cierpi („Sól i ogień”), że wątpi w uczucia („Do Chloris”) i przeżywa bezmierne nieraz męki wobec tragedii życiowej („Model człowieka rzuconego na piłę tarczową”). Jednak w tomiku są też wiersze optymistyczne, niosące nadzieję. Poetka podkreśla, że dziecko to największe dobro tego świata („Inna róża”), że miłość to potęga („Co było złote”) i wybacza wszystko („O dziewczynie, która spłonie w piekle”), że trzeba korzystać z życia i się nim cieszyć („Ona liczy na seks”), ale trzeba też godzić się na rzeczywistość i radować małymi przyjemnościami („Harfa daje radę”).

Dla mnie dobra poezja jest wtedy, gdy zadaje pytania… mnie. Myślę, że większość wierszy Justyny Bargielskiej o coś mnie pyta. Jeden z utworów rozpoczyna się stwierdzeniem: „Kiedy ci kłamię, nie dzieje się nic”, a ja od razu pytam: Dlaczego? Czyż nie powinno się coś dziać? I następny wiersz brzmi: „i to jest ta figa sucha od korzeni”. Ja znowu pytam: Jaka figa? Dlaczego sucha? Dlaczego brak reakcji na kłamstwo ma być suchą figą? Dobra poezja według mnie jest także wtedy, gdy na pytania potrafi odpowiedzieć, a przynajmniej tę odpowiedź zasugerować. I tę powinność wiersze Bargielskiej spełniają. Wiersz, którego dwa pierwsze wersy przytoczyłam, wyraźnie nawiązuje do biblijnej przypowieści o drzewie figowym, symbolu łaski i bezpieczeństwa. Jeżeli drzewo nie wydaje owocu, należy je ściąć; jeśli nie ma miłości między partnerami, powinni się rozstać. Uczucia w związku brakuje wtedy, gdy nie zauważa się kłamstwa, nie reaguje się na nie, gdy obojętność i brak zrozumienia zdominują związek. A tym przecież jest brak reakcji współpartnera na polecenia: „idź, figo”, „figo, tańcz”, „figo, stój spokojnie, gdy będę cię ścinać”. Przejmujący i smutny w swej wymowie wiersz nosi tytuł: „Na czyjś tam odjazd do Czerniowiec pociągiem 382, wagonem sypialnym nr 13, na miejscu 52”. Tragiczny jest fakt, iż decyzję o rozstaniu podmiot liryczny próbuje racjonalizować: „i jakie to było dobre”. Zawód miłosny zawsze przecież jest życiowym nieszczęściem…

Moim zdaniem autorka buduje bardzo jasną wizję związku kobiety i mężczyzny i określa jego rolę we współczesnym świecie. Jednoznacznie stwierdza, że miłość jest w życiu najważniejsza, jednocześnie ubolewa, że związki partnerskie nie potrafią jej dochować. Wyraźnie zaznacza, że związkiem trzeba się cieszyć, bo nieuchronnie nastąpi zerwanie. Czasami rozpad związku jest konieczny, wskazany i po prostu dobry – wtedy, gdy zabraknie już w nim uczucia.

Jasno określona jest, według mnie, rola kobiety i mężczyzny w tych związkach. On i Ona to dwa różniące się od siebie, niezależne byty połączone siłą uczucia. Szczególnie wyraziście uwidoczniony zostaje status kobiety, która ma prawo do wolności osobistej i powinna z tej wolności korzystać. Kobieta jako istota wolna i niezależna nieustannie tęskni za miłością prawdziwą, choć często zakazaną („Pies ci je kapelusz”), tylko prawdziwie kochająca kobieta potrafi zrozumieć potrzeby swego mężczyzny („Mam takie srebrne indio”), kobieta zawsze chce dochować wierności mężczyźnie („O tej porze roku, o tej porze dnia”), a jeśli jej się to nie udaje, to wynika to z jej apetytu na życie („Oddam życie”). Wiersz „Oddam życie” szczególnie jasno – jak mniemam – podaje przepis na udaną egzystencję kobiety: „Rób to, co Bóg karze” [!]. Bądź zła, nie przestrzegaj reguł, norm, moralności, żyj dla siebie. Miej słabe strony. A gdy znajdziesz tę drugą, „tę zmyślną” osobę … oddaj za nią życie. Mądrość kobiety wyraźnie ujawnia się także w jej zgodzie na rzeczywistość, w zrozumieniu mechanizmu małżeństwa i związku pozamałżeńskiego.

Poezja Bargielskiej zmusza wręcz do refleksji. Bezrefleksyjne obcowanie z nią to zwykła strata czasu, powiedziałabym nawet – gwarancja niezrozumienia jej i utrata wiary w siebie („bo nic z tego, co czytam, nie rozumiem”). Wiersze Bargielskiej uczą, wskazują i nakazują, a przy okazji oceniają świat i człowieka. „Bach for my baby”… Muzyka dla mojego dziecka, wiedza o życiu i zestaw rad dla mojego dziecka, które jest „jedyną nadzieją / tego świata”. By było mądre i żyło mu się szczęśliwie… Polecam.

dkklogo2Gabriela Kansik
Dyskusyjny Klub Książki
Oleska Biblioteka Publiczna

.



*Justyna Bargielska, urodzona w 1977 roku, jest autorką czterech tomików poetyckich („Dating Sessions”, China Shipping”, „Dwa fiaty”, „Bach for my baby”) oraz dwóch tomów prozy („Obsoletki”, „Małe lisy”). Jest laureatką III Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego im. R. M. Rilkego w 2001 r., nagrody specjalnej na konkursie im. J. Bierezina w 2002 r., Nagrody Literackiej Gdynia w 2010 i 2011 roku. Jej utwory nominowane były do Paszportów Polityki, Nagrody im. W. Szymborskiej oraz Nagrody Literackiej Nike.
„Bach for my baby” to tomik wierszy, który ukazał się w 2012 r. w wydawnictwie wrocławskim Biuro Literackie. Stał się najważniejszą książką poetycką tego roku i doczekał nominacji do nagród Gryfia, Silesius, Nike i Szymborskiej. W 2013 r. ukazało się drugie wydanie tej książki, poprawione i rozszerzone o kilka utworów. Składa się z 36 wierszy. [G.K.]

Wybór wierszy w Porcie Literackim >>>>

Bach for my babyW naszym katalogu:


www.bibliosfera.olesno.pl
w.bibliotece.pl/community/libraries/oleskabp
www.bibliosfera.olesno.pl/dkk

Reklamy

Read Full Post »

Oleska Biblioteka Publiczna zaprasza na spotkanie  Dyskusyjnego Klubu Książki Justyna Bargielska „Bach for my baby”  i inne wiersze 14 stycznia (wtorek) godzina 17.30

Oleska Biblioteka Publiczna
zaprasza na spotkanie
Dyskusyjnego Klubu Książki
Justyna Bargielska
„Bach for my baby”
i inne wiersze
14 stycznia (wtorek) godzina 17.30

Wybór wierszy w Porcie Literackim >>>>

Bach for my babyW naszym katalogu:


www.bibliosfera.olesno.pl
w.bibliotece.pl/community/libraries/oleskabp
www.bibliosfera.olesno.pl/dkk

Read Full Post »