Feeds:
Wpisy
Komentarze

Posts Tagged ‘Tosca Lee’

Czy wiedział, że go kochałem, że nadal go kocham?
Umył mi nogi…
A ja go zabiłem.
Oddałbym wszystko, żeby być celnikiem.
Samarytaninem.
Choćby rzymskim psem.

W „Leksykonie postaci biblijnych” czytamy: „Wielkie postaci biblijne, stanowiące ponadczasowe prawzory ludzkich charakterów i losów, dostarczały różnym okresom dziejowym tworzywa dla wyartykułowania ich swoistej, typowej dla danej epoki wizji świata”. Jedną z takich wielkich postaci biblijnych stał się Judasz. Gdyby zapytać o Judasza właśnie, z pewnością  uzyskalibyśmy odpowiedź, że był on jednym z apostołów Jezusa, tym uczniem, który go zdradził. Zarówno w ikonografii, jak i literaturze funkcjonuje najczęściej obraz Judasza, kształtowany już od starożytności i utrwalany w następnych wiekach, grzesznika, potępieńca, człowieka przeklętego, złoczyńcy i zdrajcy. Nic więc dziwnego, że w języku polskim wyraz „judasz” przybiera znaczenie „człowiek fałszywy, podstępny, obłudny; zdrajca”, a „judaszowskie (judaszowe) srebrniki” to w powszechnym rozumieniu „zapłata otrzymana za zdradę”. Tosca Lee, amerykańska pisarka współczesna, w swej powieści z 2016 roku przedstawiła postać nowotestamentowego Judasza w nieco odmiennym świetle. Nie zmieniła oczywiście faktów: Judasz  wydaje Jezusa na śmierć. Autorka jednak stara się rozwiązać zagadkę pobudek tego czynu, stara się odpowiedzieć na pytanie, co bohaterem tak naprawdę kierowało. W powieści występują oczywiście także inne postaci biblijne, przede wszystkim interesująco przedstawiony został Jezus, syn Marii. Jednak najważniejszą osobą jest bohater tytułowy.

Powieść wpisuje się więc w ogólną dyskusję dotyczącą kwestii winy i kary oraz motywów ludzkiego postępowania. Przecież znany z wielu utworów Judasz Iskariota to nie zawsze bezwzględny, pozbawiony skrupułów mitoman i materialista, człowiek o destrukcyjnej osobowości, swoiste wcielenie szatana. Znamy go także jako człowieka samotnego, wyalienowanego, nieszczęśliwego i cierpiącego, słabego i uległego, próbującego mierzyć się z wielkością swego Mistrza, znamy go jako żydowskiego patriotę mającego Jezusowi za złe fakt, iż nie wywołał ogólnego zrywu powstańczego, czy jako erotycznego potwora, walczącego o uczucia kobiety z samym Chrystusem. Pytania o pobudki działań Judasza odnajdujemy także w powieści T. Lee. Kreśli ona ciekawy wizerunek tej kontrowersyjnej postaci, wizerunek, który przemawia do czytelnika. Tym bardziej jest on prawdziwy, że autorka narratorem uczyniła samego bohatera. Pierwszoosobowa narracja uwiarygodnia decyzje Judasza, a także wpisuje je w rzeczywistość historyczną. Przecież bohater opowiada o czasach, w których żył!

(więcej…)

Reklamy

Read Full Post »

DKK 15 stycznia 2019: Tosca Lee – Juadsz

Read Full Post »